głód oceanu

SONY DSC

pozwól mi kochać bardziej

moje serce otępiałe

wciąż za mało niedosyt

pozwól mi na więcej poza jasnością

spojrzenia moich przenikających oczu

jak gdybym lśnił niedostrzegalnym blaskiem

niczym pajęczyna w opadającej mgle

.

pozwól mi kochać więcej

nie osądzonych obrazów

wciąż krytycznym umysłem nasączony

pozwól mi mocniej jakby ostatnią szansą

miał być ten moment spełnienia

jak gdybym stał nago okryty

przed własnym obliczem zasądzony

.

pozwól mi kochać coraz

moje serce rosnące

wciąż niedosytem karmione

pozwól mi stawać się widnokręgiem

poza linią horyzontalnego sprzeciwu

jak gdybym nasiąkł ciężarem

niczym dojrzały owoc spadając

.

pozwól mi kochać bez sensu

nadawanego logiką

wciąż tkwię w pragnieniu pustynnej suszy

pozwól mi pozwalaj wciąż na więcej

ten niezaspokojony głód kapryśny

jak gdybym nie nastarczył ostatecznie

niczym niezaspokojone coś więcej

2017 10 26

Dodaj komentarz