wspólnicy

.

miłość największe szczęście

rozpływająca się z własnego serca

jako kopalina odkryta wydobyta

od zarania jest a zapomniana

niczym zagubiony człowiek be pamięci

w krótkotrwałych namiastkach

.

naśladowcy twierdzą szczęścia

widzą miłość z przychodzącego źródła

jako należność od przypadłości losu

od wieków rządzącego się swoim planem

niczym zapłata za ból i cierpienie

zwane niedolą nieszczęśnika

.

mówiąc miłość kocham

coraz bardziej i więcej wciąż za mało

jako niedosyt w obliczu obfitości

od narodzenia do śmierci

niczym zrzucający skórę kameleon

przeobraża się w nieśmiertelność

.

miłość szczęście spełnienia

wydobywające się z własnej istoty

jako że nie mas nic więcej

od żywiołów pochodne mają swój powrót

niczym błękitnego nieba tafla

trwasz przysłonięty zlepkiem chmur i obłoków

.

szczęściem miłość odkrywcy

odwagą własnego przeznaczenia

jako nie wykonałeś ani jednego kroku

od początku bez początku donikąd

niczym motyl nie musisz obarczać się kokonem

władco własnego życia egzystencjalna matko

.

miłość spełnienie życia

wyczekujące na swój moment przebudzenia

jako że nikt nie potrafi cię zastąpić

od zarania wyczekiwany jedyny taki

niczym niepowtarzalny dźwięk z ciszy

twoich kroków stąpających na ten moment

2017 11 08, 11

Dodaj komentarz