jedna kostka w układzie jedna z czterech
jednym palcem z ręki jednym z dziesięciu
zwiększam oczko wolą ręki o jeden
a potem patrzę na czas mi dany
zdumiewa ta siła co we mnie
porusza do przodu mechanizm zegara
.
cztery kostki wrzucone w jeden układ
czterema honorowymi liczbami jeden rok
znamiennie wyrażony w składzie miar
a zatem patrzę więc jestem wyrazem
nieskończonej potęgi wszechświata
a ten świat nie byłby tym światem beze mnie takim
.
dwie pary pojedynczych numerów w szeregu
dwoje do pary w jednostajnym biegu
na dwóch krańcach jednego wyznacznika
można mieć czas i trzymać się czasu
lub też to czas karty rozdaje trzyma
albo kreować znamiona tworzenia ponad
2016/01/05, 06
