paradoks

.

z każdym rokiem większy

osioł zadziwienia

sterczy w Szopce uparty

dyrygent opanowania

.

stół z sianem od pokoleń

dawno poza castingiem

magia pierwszej gwiazdki

udręczona tradycją

 .

osioł nadal stoi

nie czekając na święta

„dziś” wystawiona okazja

by zaczynać od nowa

.

spojrzenie ciągle tożsame

w zmiennej przemijania

wzrok utkwiony w widzeniu

raz pierwszy tego samego

 .

zazdrościć by osłowi

wykarmionemu sensacją

gdyby tylko Bogu

nie chciało się zapominać

2013/12/9 – 11

 

Dodaj komentarz